लघुकथाः न्यायधीश

७) न्यायधीश

–बटुकलाल तमाङ

एकदिन प्रकृति र अविष्कारको चिहानमा जम्काभेट भयो । अविष्कारले दुईमा को ठूलो भनी बहस छेडी हाल्यो । प्रकृति भन्दै थिइन्, “को ठूलो हो त्यो त मलाई थाहा छैन, तर यस धरामा पहिला आएकीचाहि म हुँ है ।”

अविष्कार कुर्लियो, “अघि आउँदैमा ठूलो भइन्छ र, त्यो त जगतले मान्नु प¥यो नि ठूलो भनेर । म त सिर्जनाको पिता हुँ ।”

प्रकृति मधुर स्वरमा बोलिन्, “त्यसो त मेरी सन्तानको नाम पनि सिर्जना नै हो तर तपाईको जस्तो कृतिम हैन । र म यसको विज्ञापन पनि गर्दिन तपाईले झैं ।”

अविष्कारले तर्क अघि सा¥यो, “तपाईको सन्तान भन्दा मेरो सन्तान मानवलाई बढी मनपर्छ, लोकप्रिय छ ।”

त्यही बखत भर्खरै दाहसंस्कार कर्म सकिएको मानव देखा प¥यो । अविष्कारले प्रस्ताव राख्यो, “ल त्यसो भए हामी दुईमा को ठूलो भनी यही मानवलाई सोधौं ।”

मानवले आफ्नो विचार राख्यो, “जीवनभरि अविष्कारकै सन्तानलाई माया गरियो, उनले मलाई हित अहित दुवै गरिन्, ठूलो भूल भएछ । प्रकृतिकी सन्तानले मेरो कहिल्यै अहित गरिन, तै पनि उनको विनाश गर्दै गएँ, ठूलो भूल भएछ । त्यसैले अकालमै म यहाँ छु ।”
२०७६ असोज ०५, अाइतवार