लघुकथाः लाजनीति

 ५) लाजनीति

–बटुकलाल तमाङ

एउटा सामुदायिक विद्यालयको व्यवस्थापन समितिको बैठक चलिरहेको थियो । सदस्य रामनारायणले आफ्नो भनाई राख्यो, “विद्यालय भनेको मन्दिर हो, यसभित्र प्रवेश गर्दा राजनीतिको जुत्ता गेट बाहिरै खोलेर त्यही छाडी आउनु पर्छ ।” सबै सहमत भए उनको महान विचारसँग, अनि होमा हो मिलाए ।
प्रधानाध्यापकले एउटा रिक्त पदमा शिक्षक सरुवा पदस्थापन गरी ल्याउनु पर्ने प्रस्ताव अघि सारे ।
अर्का सदस्य हरिकुमारले आफ्नो भतिजा त्यो पदमा अति योग्य भएकोले उसैलाई घर पायक आउन अवसर दिनु पर्ने राय राखे । अर्का सदस्य कमलाले आफ्नो पार्टीका महेश योग्य भएकोले उसैलाई ल्याउनु पर्ने कुरामा जोड दिइन् । रामनारायणले पनि आफ्नै बुहारीको घर पायक नपरेर साह्रै गाह्रो भएकोले विषय नमिले पनि मिलाएर ल्याउन आग्रह गरे ।
लामो समयसम्म सबैजना आ–आफ्नै तर्कमा अडिग रहिरह्यो । प्रधानाध्यापकको “हाम्रो मान्छे हैन राम्रो मान्छे ल्याऊँ” भन्ने तर्क कसैले सुनुवाई गरेन । अन्त्यमा, “तपाईहरु सधै विद्यालयमा राजनीति गर्नु हुन्छ” भन्ने आरोप लगाउँदै रामनारायण बैठक बहिष्कार गर्दै बाहिरियो । बैठक भाँडियो ।
२०७६ भदौ २२ आइतवार