लघुकथाः पथभ्रष्ट

 ४) पथ भ्रष्ट

– बटुकलाल तमाङ

डाँडा मन्दिरको फेदीमा रात गुजार्ने गरी तम्बुसहित अन्य आवश्यक सामग्री लिई रतुवा टोलका एक हुल अधबैंसे पुरुषहरु पिकनिक मनाइरहेका थिए । रात छिप्पिदै जाँदा प्रायः सबैको शरीरमा अल्कोहलको मात्रा बढ्दै गईरहेको थियो, शिवाय कुमार गुरुङको ।
जिब्रो लर्बबराउदै प्रेम सापकोटा कुमारलाई कर गर्दै थियो, “ओई कुमार, के हामीले सधै रक्सी खाएको देख्या छौ । आज पिकनिक भएर पो यसो अलिकति खाएको । सबै साथी भाईले खाएर रमाइलो गरी राख्या बेला तैले पनि अलिकति भए पनि खानै पर्छ ।”
“मैले अहिलेसम्म यो जिनिस खाएकै छैन, भो नखाउँ होला ।” कुमार तर्किन खोज्यो ।
भरत देवकोटा कुर्लियो, “ए कुमार, के फुर्ति लाउँछस् हँ । हामी रक्सी खाएर पथ भ्रष्ट, तँ रक्सी नखाएर पथ भ्रष्ट ।”
“कसरी ?”
“हामीले रक्सी खाएर आफ्नो सँस्कृति छाड्यौ, तैले रक्सी नखाएर आफ्नो सँस्कृति छाडिस् । हामी रक्सी खाएर पथ भ्रष्ट, तँ गुरूङको छोरो नखाएर पथ भ्रष्ट ।”
२०७६ भदौ २२ आइतवार